Showing posts with label රස වින්දනය. Show all posts
Showing posts with label රස වින්දනය. Show all posts
2010-07-30
නිලන්ත පියසිරි විසින් 15:38 පැයට
2
නපුරු නයා
ඊයේ රෑ නින්දට පෙර දුවනිට කියැවූ කතන්දරයේ වූ යේ නපුරු නයෙක් කාක්කෝ දෙපළක ගේ බිත්තර කන බැවින් එය වලක්වා ගැනීමට කපටි නරියෙකු ගෙන් උපදෙස් ලබා ගෙන රටේ රජු ගේ අග බිසව නාන තොටුපලෙන් මාලයක් ගෙනවුත් නයා ගේ බෙනය ඉදිරි පිට දැමූ පසු රාජ සේවකයෝ අවුත් නයා මැරූ බවට කියැවෙන කතාවකි.
අද උදයේ පෙර පාසල් යෑමට කෑම කවන වේලේ,
"අප්පච්චි, මම තමයි නපුරු නයා" යැයි දුවනි කීවාය.
"ඒ මොකද දුවනි?" මම ඇසුවෙමි.
"ඇයි, අර ඊයේ රෑ කියපු කතාවේ ඉන්න නපුරු නයා" ඇය කියන්නීය.
"හැමෝම කැමති, හොඳ කෙනෙක් වෙන්න නේ, ඇයි ඔයා නපුරු නයා වෙන්නේ?"
"ඉතිං, දැන් මං කන්නේ බිත්තර නේ, ඒ නිසා මම නපුරු නයා"
ඒ වේලාවේ මම ඇයට කවමින් සිටියේ බත් සමඟ බිත්තරයකි. අපූරුයි නොවැ පොඩි වුනත් තර්කය... මම සිතුවෙමි.
2010-07-21
නිලන්ත පියසිරි විසින් 23:38 පැයට
හොඳ ජාතියේ බල්ලෙක්
ඔන්න අද පොඩි හමුදා කතන්දරයක් කියන්නයි යන්නේ. මේ කතන්දරේ උපයෝගී කොටගෙන කාටවත් අපවාද, මඩ ගහනවා එහෙම නෙමෙයි ඕං, ආයුබෝවන්ඩ. මේක ඇහුවහම මට පණ යන්න හිනා ගිය නිසයි ලියන්නේ. අපේ බ්රිගේඩිය(ර්) තුමෙකු ගේ හාමිනේ ට හොඳ ජාතියේ බල්ලෙක් හදා ගන්න ආසවක් ඇති වුනා කියමුකෝ. ඉතිං මේ දොලදුක අපේ බ්රිගේඩිය(ර්) ට කිව්වා. ඔය කාලේ ත්රස්ත කැරැල්ල මැඩලමින් යන දින වකවානු වල. ඉතිං බ්රිගේඩිය(ර්) බැළුවා, යුද්දෙන් අනාත වෙච්ච හොඳ බල්ලෙක් හදා ගන්න එක පිං සිද්ද වෙන වැඩක් කියලා (නැතිව මුදලේ අගය එහෙම බලලා නෙවෙයි ඕං), යුද්දේ දරුණුවට ම යන පැත්තක ඉන්න අපේ ක(ර්)නල් කෙනෙකුට කිව්වා,
"මචං ඔය පැත්තේ හොඳ ඇල්ෂේශන් වර්ගයේ බල්ලෙක් එහෙම යන එන මං නැතිව ඉන්නවා නම් මට කියපන්"
කියලා. ඔහොම ටික දවසක් යන කොට ක(ර්)නල්ට හොඳ බල්ලෙක් අනාත වෙලා ඉන්නවා හමුවුනා.
"ස(ර්), වැඩේ හරි හොඳ ඇල්ෂේශන් බල්ලෙක් ඉන්නවා, කොහොමද ස(ර්) ට දෙන්නේ?, හැබැයි ඌ ට කතා කරන්න ඕනේ ඉංග්රිසියෙන්"
මේ වෙලාවේ මේ බ්රිගේඩිය(ර්) ඉන්නෙත් යාපනේ පැත්තේ.
"ආහ්, හරි මචං, එහෙනම් ඔය ක්වා(ර්)ට(ර්) මාස්ටර් අතේ, ඔය බල්ලව අපේ ගෙදර ට යවපං මචං, පින් සිද්ද වෙයි"
දැන් ඔන්න බල්ලව ලොරියක දාගෙන ක්වා(ර්)ට(ර්) මාස්ටරු යි, තවත් කොල්ලෝ දෙන්නෙකු යි එනවා කොළඹ. ටික දුරක් ඇවිත්, පොඩි අඩියක් ගහලා යමු කියලා නැවැත්තුවේ නැතෑ තල් රා වඩියක. අනේ තල් රා ගහලා ලොරියට ඇවිත් බලනකොට බල්ලා පැනලා ගිහින්. දැන් මොකද කරන්නේ? මුළු පැත්ත පලාතෙ ම බල්ලා හෙව්වා, හොයා ගන්න නැහැ. දැන් මේ කතාව බ්රිගේඩිය(ර්) ට කිව්වොත් රස්සාව සිලිප් වෙනවා විතරක් නොවේ බෙල්ල ත් සිලිප් වෙන නිසා, ලඟ පාත හිටය තඩි වල් බලු රජෙක් ව දාගෙන ඔන්න දැන් යනවා බ්රිගේඩිය(ර්) ගේ ගෙදරට.
දැන් බ්රිගේඩිය(ර්) ගෙදර හාමිනේ ට කියලා..
"ඩාලිං, ඔන්න අද ගෙනත් දෙයි, හොඳ බල්ලෙක් ගෙදරට, හැබැයි, ඌට ඉංග්රිසියෙන් කියන ඒවා විතරයි තේරෙන්නේ?"
ඔන්න දැන් බල්ලා බ්රිගේඩිය(ර්) ගේ ගෙදරට ගෙනත් දුන්නා කියමුකෝ. දැන් මේ වල් බලු දඩෝරියා ගෙදර බැඳලා දාලා, මූ බෙරිහන් දෙනවා ගෙවල් සේරම උඩ යන්න. අනේ කවදා බැඳලා දාල හිටිය වල් බල්ලෙක් ද? දැන් බ්රිගේඩිය(ර්) ගේ නෝනා දෙනවා දෙනවා ඉංග්රීසියෙන්, මේ වල් බල්ලා දන්න ඉංගිරිසියක් නැති නිසා මූ තවත් උඩුබුරලනවා.
"අනේ මූට ඉංගිරිසි තේරෙන්නේ නැහැ"
කියලා, ලඟ පාත ගෙදරක වැඩට හිටිය දෙමළ මනුස්සයෙකුත් ගෙන්න ගෙන දෙමළෙනුත් බල්ලාට කියලා, අනේ කිසි දෙයක් අහන්නේ නැහැ, මූ උඩු බුරනවා.
දැන් හාමිනේ, බ්රිගේඩිය(ර්) ට කියලා..
"අනේ මේකා මොන බල්ලෙක් ද, මූට කිසි දෙයක් තේරෙන්නේ නැහැ, මූ කැලෑ බල්ලෙක්" කියලා.
ඔන්න බ්රිගේඩිය(ර්) ක(ර්)නල්ට කතා කරලා කියනවා...
"මොකාද බං අර එවපු බල්ලා, අපේ හාමිනේ කියන්නේ ඒකා මහ වල් බල්ලෙක් කියලා"
"පිස්සුද? ස(ර්), ඒකා නියම බල්ලා, මගේ ගාව කිහිප දවසක් හිටපු එකානේ, ඉන්න කෝ ස(ර්) මං හෙට අනිද්දා ඇවිත් බලලා යන්න, ඌට තවම තැන ගැන නිනව්වක් නැතිව ඇති"
දැන් මේක ක්වා(ර්)ට(ර්) මාස්ට(ර්) අහගෙන ඉන්නවා.. අපොයි, ක(ර්)නල් ගෙදර ගියොත් රස්සාවත් සිලිප් වෙනවා, දුරකතනයෙන් ගත්තා බ්රිගේඩිය(ර්) ගේ ගෙදර. අරගෙන ගෙදර ආරක්ෂාවට ඉන්න පොරගේ ගෝලයෙක් වෙන සොල්දාදුවෙකුට කිව්වා, යකෝ, ඔය බල්ලාව ලිහලා දාපන්, උඹට පිං සිද්ද වෙනවා"
ඔන්න ටික දවසකින් බ්රිගේඩිය(ර්) ගේ හාමිනේ කතා කරලා කියනවා "අනේ අර බල්ලා පැනලා ගිහිල්ලනේ"
අන්තිමට පොර බේරුනා. (පොර කිව්වේ බල්ලයි, QM දෙන්නම)
(ස්තුතිය - කතාව කිව්ව සුසන්තට)
2010-05-03
නිලන්ත පියසිරි විසින් 14:39 පැයට
බසයේ ගමන
අම්මෝ අද නම් උදේ බසයේ ආවා නෙවේ, බසය උස්සන් ආවා වගේ. PT පාරක් යන්න නම් දැන් උපරිම සූදානම්, ඔක්කොම stretching කරලා ආවා වගේ තමයි. ඒ අස්සේ බස් පලුවා රු. 20/- අරගෙන මුණ දිහා බලලා ඉස්සරහට ගියා ඉතිරි නොදී. ඔය සෙනඟ ගොඩේ ඉස්සරහට යන්න පුළුවන් ඌට ම තමයි. දැන් කොහොමද, ඉතිරි ඉල්ලනේ. පස්සේ ඉල්ලන්න හිටියොත් ඉන්තේරුවෙන්ම අමතක වෙනවා. දැන් මොකද කරන්නේ කියලා හිතන කොටම එකෙක් මාවත් අරගෙනම බස් එකෙන් බහින්න උත්සහය. බොහොම අමාරුවෙන් පොල්ලේ එල්ලිලා හිටියා. හොඳ ගානට අත ඇදුනා. කොහොම හරි බහින හරියට එනකොට හැමෝම බැහැලා ඉවරයි. බස් පල්ලා මාව මතක නැහැ වගේ ලඟින් යනවා.
"කෝ ඉතිරි" මං ඇහුවා.
"කීයද මහත්තය දුන්නේ?" කොන්දොස්තර තොත්ත බබා දැන් ඉපදුනා චගේ.
"රු. 100/- නේ දුන්නේ?" මාත් ඇඟට පතට නොදැනී කිව්වා.
"රු. 100/- කොහෙද මහත්තයා, රු. 20/- දුන්නේ?" කොහොමද උන්දෑ ගේ මතකය. ලඟින් යන්නේ නම් මෙලෝ දෙයක් මතක නැති අංඟ විකලයෙක් වගේ.
"මතක නම් ඇයි අහන්නේ?, මට මතකද කියලා බලන්නද? මෙන්න මෙහෙ ඉතිරි දෙනවා."
උදේ හවස මේ ව්යායාම ටික ඇති, දවල් බතේ තෙල් ටික පිච්චෙන්න. ඒකයි බසයේ ගමනේ හොඳේ.
2010-03-26
නිලන්ත පියසිරි විසින් 11:16 පැයට
රස වින්දනය
මිනිස්සු බොහෝ දේ රස විදිනු යේ පුහුණු කිරීමකින් තොරව නොවැ. ඇත්තටම රස වින්දනය පුරුදු පුහුණු කළ යුතු දෙයක් ද? ගීතයක් රස විදින්නේ මෙහෙමයි, චිත්රයක් රස විදින්නේ මෙහෙමයි කියා කියා දිය යුතුද? එසේ නැතිනම් මිනිසා තුල නිසඟයෙන් ම ඒ කුසලතාවය පිහිටනවාද? සමහර දිනයන් හී මම මිතුරෙකු සමඟ යතුරු පැදියකින් නිවස බලා යන්නෙමි. ඒ මඟ වැටී ඇත්තේ විහාරමහා දේවී උද්යානය අසලින් බැවින් එහි පාර අයිනේ තිබෙන චිත්ර සියල්ලම බලා ගෙන යාමට අපට අවසරයක් ලැබේ. එහි වන නෙක පැහැ ගැන්වූ බොහෝ චිත්ර වලින් එක වරම කිසිදු අදහසක් මට නම් පහල නොවේ. මගේ මිතුරාට ද එසේමය.
"මොකද බං මේවා බර ගනං දීල මිනිස්සු අරගෙන යන්නේ, මොනවද මේවායේ තියෙන්නේ" යාළුවා අසයි.
ඇත්තෙන්ම මටත් ඒ ගැන නම් අදහසක් නැත. එහෙත් මෙහි යම් ආකාරයක රස විඳීමක් තිබිය යුතුමය. ඒක සමහර විට සමහරු මාමයිට්/වෙජිමයිට් වලට කැමැතියි සමහරු අකමැතියි වගේ ද දන්නෙත් නැහැ.
ගීතය වුවත් එසේම නොවැ. දැන් මේ දින වල කතා බහේ තිබෙන අකොන් හෝ එකොන් නැමැති ගායකයා ගේ ගීත හයිටි, ඩොමිනික් ජනරජයේ ආදි රටවල ජාතික ගීත මෙන් ජනප්රිය වේ. ඒ ඔවුන් ගේ රසවිදීම. දැන් අපේ තිස්ස දොඩන්ගොඩ සහෝදරයා ගේ හද ගී පොත හි ඇති ගීත රස විදින්නෝ බොහොමයක් අකොන් හෝ එකොන් ට කැමැති නැති ශෛලයේ අය විය හැක. හද ගී පොතේ ඇති ගීත රස වින්දනය පුරුදු කළ අයවළුන් ට බවයි මගේ අදහස.
කෙසේ නමුත් මගේ අදහස නම් රස වින්දනය පුරුදු පුහුණු කළ යුතු බවයි. නමුත් පවතින මාධ්ය කිනම් නම් රසවින්දනයක් රටේ මිනිසුන්ට පුරුදු කරයි ද?
කුඩා යාන් හැල්ලකින් ලිපිය අවසන් කරමි. වරෙක අයෙක් චිත්ර ප්රදර්ශණයක් බැලීමට ගියේලු.
ඔහු එක්තර පින්තූරයක් දෙස ආශාවෙන් බලා සිටිනු දුටු එය පින්තාරු කළ පුද්ගලයා එහි පැමිණ,
"කොහොමද චිත්රය. හොඳයි ද?" විමසීය.
"ෂාහ් නියමයි. හරිම ලස්සනයි. කටට කෙළත් උණනවා" හේ කීවේය.
මුහුණ හකුලවාගත් සිත්තරා, "හිරු බැස යන දර්ශණයක් දැක්කාහම කොහොමද, කටට කෙළ උණන්නේ?"
"ආහ්, මේක හිරු බැස යන දර්ශණයක් ද?, මම හිතුවේ බිත්තර ආප්පයක් කියලා, සමා වෙන්න".
ඔන්න ඔහොමයි අපේ රස වින්දනය.
Subscribe to:
Posts (Atom)
